Category Archive

Όστις φυλάττει το στόμα αυτού και την γλώσσαν αυτού, φυλάττει την ψυχήν αυτού από στενοχωριών. – Παροιμίες 21:23

Και θέλω σπείρει αυτήν δι’ εμαυτόν επί της γής· και θέλω ελεήσει την ουκ ηλεημένην· και θέλω ειπεί προς τον ου λαόν μου, Λαός μου είσαι· και αυτοί θέλουσιν ειπεί, Θεός μου είσαι. – Ωσηέ 2:23

Όστις δεν είναι μετ’ εμού είναι κατ’ εμού, και όστις δεν συνάγει μετ’ εμού σκορπίζει. – Λουκάς 11:23

Παραιτήθητε από ανθρώπου, του οποίου η πνοή είναι εις τους μυκτήρας αυτού διότι εις τι είναι άξιος λόγου; – Ησαΐας 2:22

Εγώ είμαι το φως του κόσμου· όστις ακολουθεί εμέ δεν θέλει περιπατήσει εις το σκότος, αλλά θέλει έχει το φως της ζωής. – Ιωάννης 8:12

Και πας όστις επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου, θέλει σωθή· – Ιωήλ 2:32

Εάν τρέξης μετά των πεζών και σε κάμωσι να ατονήσης, τότε πως θέλεις αντιπαραταχθή προς τους ίππους; και εάν απέκαμες εν τη γη της ειρήνης, εφ’ ην ήλπιζες, τότε πως θέλεις κάμει εις το φρύαγμα του Ιορδάνου; – Ιερεμίας 12:5

Η καρδία του ανθρώπου γνωρίζει την πικρίαν της ψυχής αυτού· και ξένος δεν συμμετέχει της χαράς αυτής. – Παροιμίες 14:10

διότι εξεύρω εις τίνα επίστευσα, και είμαι πεπεισμένος ότι είναι δυνατός να φυλάξη την παρακαταθήκην μου μέχρις εκείνης της ημέρας. – Β’ Τιμόθεο 1:12

Μη αποβλέπετε έκαστος τα εαυτού, αλλ’ έκαστος και τα των άλλων. – Φιλιππησίους 2:4